Nou daar gaat-ie dan..Voor het einde van de week vertrek ik naar Ermelo. Ermelo of all places, wie had dat ooit gedacht
Het is wel duidelijk te merken dat ik uit een stad kom, aangezien ik me rot schrok toen er een zwijn de weg over rende en enthousiast werd van een konijntje.Terwijl dat natuurlijk niet zo gek is als je midden in t bos woont…Ik denk dat een van de weinige dingen die ik zal missen nu ik daar ga wonen is de straatverlichting. Om 10/11 uur ‘s avonds is het vanaf het huisje naar het centrum pikkedonker onderweg en vraag ik me elke keer af of we die ene boom niet al 4 keer voorbij zijn gefietst..Nou was dat afgelopen vrijdag ook het geval omdat ons huisje in een soort zijpad van de weg ligt en je er zonder het te merken makkelijk voorbij fietst (vooral na een paar biertjes).Dan is ook de voordeur openmaken in het donker nog best een klus, maar lang leve de losse fietslampjes!

Dit weekend echt heerlijk geslapen voor het eerst in het bed in de slaapkamer. Wel wennen aan de stilte, geen auto’s,bussen,dronken mensen, buren, wasmachines,andere bewoners..Door de totale stilte hoor je elk geluid dat er is extra goed, maar daar zal ik wel snel aan gewend raken..Het hele samenwonen,huisjeboompjebeestje gebeuren gaat ons al aardig goed af..Samen boodschappen doen, ontbijten, opruimen..dat soort grappen..Eten koken zal wat lastiger worden aangezien ik nogal moeilijk ben met andere mensen in de keuken haha! En dat voor iemand die in een keuken werkt..(werkte binnekort!)
Het leuke is dat nu alles nog nieuw is en we eigelijk bijna voortdurend lopen te giechelen over alle kleine dingetjes die over een tijd routine zijn geworden.

Eigenlijk dringt het op dit moment nog niet helemaal tot me door..Ik vind het prachtig en geweldig, ik bedoel welk 18jarig meisje gaat nou verhuizen vanuit een stad om in een huisje in de middle of nowhere te gaan wonen en dan ook nog eens samen met het liefste vriendje dat er bestaat!
Samenwonen, dat is toch best bizar eigelijk..Meestal als je het huis uit gaat zit je ergens in een of ander klein muf kamertje wat meer op de bezemkast van Harry Potter lijkt dan op een woning, en wij hebben gewoon een heel huis! Oke, het is niet supergroot of luxe, maar dat hebben we ook helemaal niet nodig..Ik kan echt niet wachten tot ik deze week op de trein stap en kan zeggen" ik ga naar huis." Nog even een weekendje aklimatiseren en daarna keihard aan het werk, ik ben benieuwd of het dan wel tot me doordringt wat er eigelijk gebeurd..Niet zoals in Breda, zo van ik ga in het weekend naar huis of doordeweeks komen mensen langs omdat het toch maar een kwartier is met de trein. Ik zal iedereen in Dordrecht wel gaan missen maar ik heb er ook alle vertrouwen in dat ik het samen met Ivan heel goed zal hebben in ons huisje!
We gaan het beleven..

Dag na dag, elke keer opnieuw dezelfde voor mijn gevoel 800 pagina’s afzoeken. Op zoek naar een plekje om te wonen samen met Ivan..
Na een aantal flinke teleurstellingen, de hoop bijna opgegeven, kwam er ineens een huisje! En niet zomaar een huisje, ons huisje..Met muren en een deur, een dak en jaja zelfs een tuin! Een superschattig huisje voor ons samen, niet groot, niet luxe, maar precies goed genoeg..
Morgen de laatste spullen verhuizen en dan maar eens op zoek naar dingen als een koelkast en een wasmachine!

Te schattig voor woorden toch?
Omdat Ermelo niet bepaald naast de deur ligt beloof ik hierbij alle lieve mensen die ik in het verre zuiden van Dordrecht achter laat op de hoogte te houden van al mijn (al dan niet) wilde avonturen in Ermelo..Ik verwacht dan natuurlijk wel dat ik ook ingelicht word over alles wat ik zo zal moeten missen in dat mooie Dordt!

Liefs Suus